WATOTO WETU
UJUMBE UMETUFIKIA!
Kwa Sababu Wao Ni Zao La Maisha Yetu.
Siku za hivi karibuni, jamii yetu imeshuhudia mjadala mkubwa kufuatia kusambaa kwa video kwenye mitandao ya kijamii, hususan Instagram, zinazohusishwa na baadhi ya vijana wanaodaiwa kuwa wamemaliza mitihani ya Kidato cha Nne. Tukio hili limeibua hisia tofauti na mijadala mikubwa kuhusu maadili, malezi, elimu, uwajibikaji na mustakabali wa kizazi chetu.
Kauli na mitazamo ya viongozi, wazazi, walimu, wasanii na wadau mbalimbali imeonesha wazi kwamba suala hili limeigusa jamii kwa kina.
Kwa upande mmoja, Waziri wa Maendeleo ya Jamii, Jinsia, Wanawake na Makundi Maalum, Dkt. Dorothy Gwajima, ameeleza masikitiko yake kuhusu mwenendo unaoonekana kwa baadhi ya vijana, akionya dhidi ya tabia ya kugeuza vitendo visivyofaa kuwa njia ya kutafuta umaarufu na kuvuka mipaka ya sheria na maadili.
Kwa upande mwingine, msanii Afande Sele ametukumbusha jambo muhimu: kabla hatujawahukumu vijana hawa, tunapaswa kujiuliza kuhusu mazingira ambayo sisi kama jamii tumewaandalia. Je, tumewapa malezi gani? Je, mfumo wetu wa elimu unawaandaa kwa maisha baada ya shule? Je, wanapata mwongozo, fursa na matumaini ya kutosha kuhusu maisha yao ya baadaye?
Kwa mtazamo wangu, hoja hizi mbili hazipingani. Zinashabihiana. Tunapaswa kukemea vitendo visivyofaa, lakini wakati huohuo tuwe tayari kuchunguza mazingira yanayoweza kuchangia vijana kufanya maamuzi yasiyo sahihi.
Ni rahisi kuwalaumu watoto wetu, lakini ni vigumu zaidi kujitazama sisi wenyewe kama jamii.
WAO NI TASWIRA YETU
Tusidanganyane. Kila kizazi kina kioo chake. Leo, moja ya vioo vikubwa vya vijana wetu ni mitandao ya kijamii. Humo wanaonesha wanachokipenda, wanachokitamani, wanachokiamini na wakati mwingine namna wanavyotaka jamii iwatazame.
Lakini kile tunachokiona kwenye mitandao si hadithi ya watoto pekeeyao. Kwa kiasi fulani, ni picha halisi inayotualika kutafakari kuhusu jamii tuliyoijenga, vipaumbele vyetu na mifano tunayoiweka mbele ya watoto wetu na jamii kwa ujumla.
Mitandao ya kijamii ina fursa nyingi. Inaweza kumsaidia kijana kujifunza, kukuza kipaji, kuanzisha biashara, kupata maarifa na kujenga maisha yake. Hata hivyo, inaweza pia kumshawishi kuamini kwamba thamani yake inapimwa kwa idadi ya watazamaji, wafuasi, likes na maoni anayopata.
Kijana anapoanza kuona kwamba umaarufu wa haraka ni muhimu kuliko heshima, au kwamba jambo lolote linaweza kufanywa mradi tu livutie watu mtandaoni, tunapaswa kujiuliza: nani anamfundisha kutofautisha kati ya umaarufu na mafanikio ya kweli?
Mtoto anapofanya jambo linaloweza kumdhalilisha yeye mwenyewe au wengine kwa ajili ya kutazamwa, kusifiwa au kupata umaarufu, huenda kuna pengo katika namna tunavyomfundisha kujithamini, kufanya maamuzi na kutambua matokeo ya matendo yake.
Hii haimaanishi kwamba kila kijana anayefanya kosa amekosa malezi, wala kwamba wazazi ndio wa kulaumiwa kwa kila uamuzi wa watoto wao la hasha. Vijana wana uwezo wa kufanya maamuzi yao wenyewe na wanapaswa kuwajibika kwa matendo yao. Hata hivyo, bado tuna wajibu wa kuchunguza kama tumewapa maarifa na mwongozo unaohitajika kufanya maamuzi bora.
Watoto hawa ni sehemu ya familia zetu. Ni wanafunzi wa shule zetu. Ni vijana waliokulia katika mazingira yetu na wanaotazama mifano yetu kila siku.
Tunapozungumzia mwenendo wao, tusisahau wajibu wetu kama wazazi, walimu, viongozi na wanajamii.
Je, tumekuwa tukizungumza nao kuhusu maadili na heshima kwa lugha wanayoielewa? Je, tunawapa nafasi ya kueleza changamoto zao bila kuogopa kudharauliwa? Je, tunafuatilia wanachokifanya mtandaoni? Je, tunawaelekeza kuhusu madhara ya kusambaza maudhui yanayoweza kuwaathiri wao au watu wengine?
Na sisi watu wazima, je, tunaishi kulingana na maadili tunayodai kuyafundisha?
Hatuwezi kuwafundisha watoto kuheshimu utu wa wengine huku sisi tukiwadhalilisha hadharani. Hatuwezi kuwataka wajizuie kusambaza maudhui yanayoumiza wengine huku sisi tukiyashiriki kwa lengo la kuwacheka, kuwatukana au kuwavunjia heshima.
Malezi huanza nyumbani, lakini hujengwa na jamii nzima.
KUKEMEA NI WAJIBU
Ni lazima tuseme wazi kwamba maadili, nidhamu na uwajibikaji ni nguzo muhimu katika kujenga jamii yenye heshima. Hatupaswi kufumbia macho tabia zinazoweza kuleta madhara kwa vijana wenyewe au kwa wengine.
Ukimya mbele ya jambo lisilo sahihi unaweza kuwa kushindwa kutimiza wajibu. Hata hivyo, namna tunavyokemea nayo ina umuhimu mkubwa.
Tusigeuze makosa ya vijana kuwa burudani ya mitandaoni. Tusitumie majina yao, sura zao au video zao kuendeleza aibu na fedheha. Tusisambaze maudhui yenye utata kwa kisingizio cha kuyakemea, hasa pale ambapo kufanya hivyo kunaweza kuwaweka watoto au vijana katika hatari zaidi.
Kama tunataka kuwasaidia, tuanze kwa kulinda utu wao huku tukisimamia uwajibikaji. Tutofautishe kati ya kukemea kitendo na kumhukumu mtu maisha yake yote kwa kosa alilofanya.
Kijana anaweza kukosea leo na kujirekebisha kesho. Anaweza kufanya maamuzi mabaya akiwa na umri mdogo na baadaye kuwa mzazi bora, mtaalamu mwenye uwezo au kiongozi mwenye maadili.
Tusifunge milango ya mabadiliko kwa sababu ya makosa ya sasa.
Adhabu bila mafunzo haitoshi. Lawama bila suluhisho hazijengi. Na ukosoaji usioambatana na mwongozo unaweza kuongeza tatizo badala ya kulitatua.
Baada ya kumaliza mitihani ya Kidato cha Nne, vijana wengi hukabiliwa na kipindi cha mpito. Wengine husubiri matokeo, wengine hujiandaa kuendelea na masomo, huku wengine wakikabiliwa na changamoto ya kutokuwa na uhakika kuhusu hatua inayofuata ya maisha yao.
Hiki ni kipindi ambacho wanahitaji mwongozo wa karibu, taarifa sahihi na mazingira yanayowasaidia kutumia muda wao vizuri.
Tunapaswa kuwapa nafasi ya kujifunza, kusikilizwa na kuelekezwa. Tunapaswa kuwaonesha kwamba mafanikio yanaweza kupatikana kupitia elimu, ufundi, biashara, ubunifu, michezo, sanaa, teknolojia na vipaji vingine vinavyoweza kujengwa kwa nidhamu.
Vijana wanahitaji kuamini kwamba wana thamani hata kama hawajapata umaarufu. Wanahitaji kuelewa kwamba maisha hayapimwi kwa idadi ya watu wanaowafuatilia mtandaoni, bali pia kwa tabia zao, ujuzi wao, mchango wao kwa jamii na uwezo wao wa kuwajibika.
Tusiwaambie tu wanachopaswa kuacha kufanya. Tuwaoneshe pia mambo bora wanayoweza kufanya.
UJUMBE HUU UMETUFIKIA SOTE
Leo ujumbe umetufikia. Na kila mmoja wetu ana jambo la kufanya.
UMETUFIKIA SISI WAZAZI: Malezi hayawezi kuachiwa shule pekee. Tuwape watoto muda wetu, tuzungumze nao, tusikilize mawazo yao na tuwaelekeze kuhusu maamuzi yao, marafiki zao na matumizi ya mitandao ya kijamii. Upendo wa mzazi hauishii kutoa mahitaji peke yake; unahusisha pia kujenga tabia, kujithamini na kuwajibika.
UMETUFIKIA WALIMU: Uwalimu ni zaidi ya kufundisha masomo darasani. Vijana wanahitaji pia elimu ya maadili, stadi za maisha, matumizi salama ya teknolojia na uwezo wa kukabiliana na shinikizo la marafiki. Shule ziwe sehemu ambayo mwanafunzi anajifunza maarifa na namna ya kuishi kwa heshima na wengine.
UMETUFIKIA VIONGOZI: Sera na mipango ya vijana inapaswa kuendana na changamoto halisi wanazokabiliana nazo. Fursa za elimu, mafunzo ya ufundi, ajira, michezo, sanaa na ubunifu zinapaswa kupanuliwa. Vijana wanahitaji zaidi ya kuonywa; wanahitaji pia njia halisi za kujenga maisha yao.
UMETUFIKIA WAZAZI, WALEZI NA VIONGOZI WA DINI: Tushirikiane katika kuwajenga vijana kwenye misingi imara ya maadili, bila kusahau huruma, haki na nafasi ya kujirekebisha. Tuwafundishe kwa maneno na matendo.
UMETUFIKIA SISI WATUMIAJI WA MITANDAO YA KIJAMII: Kila tunachokisifia, kukishiriki na kukipa umaarufu kinaweza kuathiri kile kinachoonekana kuwa cha kawaida au kinachotamaniwa na vijana. Kabla ya kushiriki maudhui yanayowahusu watoto, tujiulize kama tunalinda utu wao au tunachangia kuwadhalilisha.
UMETUFIKIA JAMII NZIMA: Tusiwe watazamaji wa matatizo ya vijana wetu. Tuwe sehemu ya suluhisho. Tuchukue hatua kwa hekima, tushirikiane na tuwasaidie vijana kutambua thamani yao na nafasi yao katika kujenga taifa.
Badala ya kuuliza, “Vijana wetu wamekuwa hivi lini?” tuanze kujiuliza, “Sisi kama jamii tumekuwa wapi walipokuwa wanahitaji mwongozo?”
Badala ya kusubiri tukio jingine litokee ndipo tuanze kuzungumza kuhusu maadili, tufanye mazungumzo haya kuwa sehemu ya maisha yetu ya kila siku.
Tuwe na mazungumzo ya wazi nyumbani. Tujenge ushirikiano kati ya wazazi na shule. Tuwafundishe vijana kutambua hatari za mitandao ya kijamii, kuheshimu faragha, kutofautisha umaarufu na mafanikio, na kufahamu kwamba matendo yao yanaweza kuwa na athari ya muda mrefu.
Na muhimu zaidi, tuwe mfano wa kile tunachotaka kukiona kwao.
Tukitaka watoto wenye heshima, tuoneshe heshima. Tukitaka vijana wenye maadili, tuishi kwa maadili. Tukitaka kizazi chenye maono, tuwaandalie mazingira yanayowezesha maono hayo kukua.
Taifa haliwezi kujenga kesho bora kwa kuwalaumu vijana pekee. Linahitaji kuwalea, kuwaelimisha, kuwaongoza na kuwapa fursa za kutumia uwezo wao.
HITIMISHO:
Watoto wetu si tatizo la kesho. Ni jukumu letu la leo.
Tukiona wamekosea, tusiishie kuwanyooshea vidole. Tuwasaidie kuelewa kosa, wajifunze kutokana nalo na wachague njia bora zaidi. Tuwajibike pale tunapopaswa kuwajibika, lakini tusisahau kwamba lengo kuu ni kujenga kizazi chenye utu, heshima, nidhamu, maarifa na matumaini.
Tusisubiri kuona kilio cha jamii ndipo tuanze kutafuta suluhisho. Tusisubiri vijana wetu wapoteze mwelekeo ndipo tukumbuke umuhimu wa malezi. Tusisubiri taifa lianze kulalamika ndipo tukubali kwamba jukumu la kujenga maadili ni letu sote.
Watoto wetu ni zao la maisha yetu. Wakipoteza mwelekeo, tujiulize tulikosea kuwapa mwongozo gani. Wakifanikiwa, tushukuru kwa mbegu njema tulizopanda na tuendelee kuzitunza.
Ujumbe umetufikia. Sasa ni wakati wa kuchukua hatua.
Tuanze majumbani. Mitaani. Tuendelee shuleni. Tushirikiane katika jamii. Na tutumie mitandao ya kijamii kama chombo cha kuelimisha, kujenga na kuhamasisha mabadiliko chanya.
Watoto wetu, ujumbe umetufikia!
Kwa sababu wao ni zao la maisha yetu. Tukiwalea vizuri leo, taifa litanufaika kesho.
WITO MAALUM KWA WAZAZI:
Wazazi, huu ni wakati wa kusimama na kutafakari. Tusisubiri watoto wetu waangukie kwenye matatizo makubwa ndipo tuanze kutafuta namna ya kuwasaidia. Malezi ni jukumu linalohitaji uwepo wetu, muda wetu, mazungumzo yetu na mifano yetu ya kila siku.
Mzazi, jiulize: ni lini mara ya mwisho ulikaa na mtoto wako na kuzungumza naye kuhusu maisha yake, ndoto zake, marafiki zake na mambo anayokutana nayo kwenye mitandao ya kijamii? Je, mtoto wako anaweza kukueleza changamoto zake bila kuogopa kufokewa, kutukanwa au kuhukumiwa kabla hujamsikiliza?
Tuchukue hatua kuanzia leo:
Kwanza, Tutengeni Muda Wa Kuzungumza Na Watoto Wetu. Tusisubiri mpaka wafanye makosa. Tuzungumzeni nao kuhusu heshima, kujitambua, mahusiano, matumizi ya mitandao ya kijamii na matokeo ya maamuzi wanayofanya. Mazungumzo haya yawe ya mara kwa mara.
Pili, Tuwafuatilie Kwa Upendo Na Uwajibikaji. Tunapaswa kufahamu wanachofanya mtandaoni, aina ya maudhui wanayotazama na watu wanaowasiliana nao. Tuwafundishe kulinda faragha zao, kutotuma au kusambaza maudhui yanayoweza kuwadhuru, na kutambua kwamba jambo likishasambazwa mtandaoni linaweza kuwa vigumu kuliondoa kabisa. Ufuatiliaji uendane na umri wao, mazungumzo na heshima, si kwa vitisho.
Tatu, Tuweke Mipaka Iliyo Wazi. Tuzungumzie matumizi ya simu, muda wa kuwa mtandaoni, maudhui yanayokubalika na wajibu wa kila mwanafamilia. Mipaka iwe na sababu zinazoeleweka, iwe ya haki na itekelezwe kwa uthabiti.
Nne, Tuwafundishe Kwa Mifano. Hatuwezi kuwataka watoto wawe na maadili huku sisi tukitumia mitandao kutukana, kudhalilisha watu, kusambaza uvumi au kutafuta umaarufu kwa gharama ya utu wa wengine. Watoto hujifunza mengi kutokana na kile wanachotuona tukifanya kuliko kile tunachowaambia wafanye.
Tano, Tusitumie Aibu Kama Njia Ya Malezi. Mtoto anapokosea, tusikimbilie kumdhalilisha mbele ya watu au kumhukumu kwa maisha yake yote. Tumsikilize, tumweleweshe kosa lake, tumsaidie kutambua madhara na tumsimamie kuchukua hatua zinazofaa za kujirekebisha. Upendo haumaanishi kukubali kila kitu; unamaanisha kusahihisha bila kuharibu utu.
Sita, Tuwasaidie Vijana Kutumia Vipaji Na Muda Wao Kwa Manufaa. Baada ya mitihani, hasa katika kipindi cha kusubiri matokeo au hatua inayofuata ya masomo, tuwasaidie kutafuta shughuli zenye kujenga. Tuwahusishe katika michezo, sanaa, ufundi, kusoma, kujitolea, biashara ndogondogo zinazofaa umri wao na kujifunza ujuzi mpya. Vijana wanapokuwa na mwongozo na fursa, wanapata nafasi zaidi za kujenga maisha yao.
Saba, Tushirikiane Na Walimu Na Walezi Wengine. Malezi yasibaki ndani ya nyumba pekee. Mzazi akiona mabadiliko ya tabia, changamoto za matumizi ya mitandao au dalili za mtoto kuathirika, asisite kutafuta ushauri na kushirikiana na watu wanaoweza kusaidia.
Na kwa mzazi ambaye tayari amegundua mtoto wake amefanya jambo lisilofaa, ujumbe wangu ni huu: Usikate tamaa. Usimwite mtoto wako majina yatakayomfanya aamini kwamba hana thamani. Msaidie kuelewa kosa lake na kuwajibika, huku ukimpa nafasi ya kujifunza na kubadilika.
Tusisahau kwamba malezi si tukio la siku moja; ni safari ya kila siku. Hatuwezi kudhibiti kila jambo ambalo watoto wetu watakutana nalo, lakini tunaweza kuwapa msingi wa kutambua lililo sahihi, kufanya maamuzi bora na kutafuta msaada wanapouhitaji.
Wazazi, tusikabidhi jukumu hili kwa walimu, viongozi au serikali pekee. Tuanze na sisi wenyewe. Leo, kila mzazi achukue hatua moja: Zungumza na mtoto wako, msikilize bila kumkatiza, mjengee ujasiri wa kusema ukweli na mkumbushe kwamba thamani yake haiamuliwi na umaarufu wa mitandaoni.
Tusiwasubiri watoto wetu wakose mwelekeo ndipo tuanze kuwatafuta. Tuwepo katika maisha yao kabla hawajapotea.
Watoto wetu wanahitaji chakula, mavazi na elimu. Lakini wanahitaji pia upendo, muda, mwongozo, mipaka na mfano bora wa kuigwa.
Wazazi, wajibu wetu ni mkubwa. Tusikimbie wajibu huo.
TUCHUKUE HATUA LEO. MALEZI BORA YA LEO NDIYO MSINGI WA KIZAZI BORA CHA KESHO.






